As the sun colours flowers, so does art colours life

As the sun colours flowers, so does art colours life

th?id=OIP.M24b5727f95e06efbd3a498ec2fb60fb3o0&pid=15 As the sun colours flowers, so does art colours life

Zoals de zon de bloemen kleurt, zo kleurt kunst het leven. Art colors life.

Nu moet het me van het hart! Het begint me te irriteren al die berichten over de financiële armoede van kunstenaars. Over de geestelijke rijkdom hoor ik niemand. Niet dat het niet zo is dat er maar heel weinigen van hun kunst kunnen leven, maar daar ligt mijn irritatie niet. Continue worden voorgesteld als armoedzaaier, dat is het. En daar ben ik het niet mee eens. Waarom moeten kunstenaars steeds bedelen om subsidie? Waarom moet men anti-kraak? Dat vind ik onwaardig en slecht voor je zelfrespect. Ik wil in een gewoon huis wonen en zelf mijn woonlasten betalen. Wees onafhankelijk.

Keuze

Het een zowel als het ander is een keuze. Ik ben me bewust dat ik hiermee veel kunstenaars tegen de haren in strijk, maar wat is er mis met het hebben van een betaalde baan naast het uitoefenen van je kunst? Ik beschouw het kunnen maken van kunst, doordat je bij je geboorte een talent hiervoor hebt gekregen dat je in je latere leven hebt ontwikkeld, als een cadeau. Dat was een gratis begin waar je natuurlijk wel in moest investeren (ik praat nu niet alleen over geld). Daar wordt je op immateriële wijze voor beloond. Natuurlijk, iedereen moet brood op de plank hebben, ook een kunstenaar. Maar als je kunst je geen echt brood op de plank oplevert, dan in ieder geval wel geestelijk brood. In volle mate. En daar lees ik bijna nooit over en hoor ik ook bijna nooit iemand over. Lees mijn blog eens Kunst maken houdt de hersenen scherp”. Nog een cadeau en een motivatie om door te gaan. Het levert zelfs op, want je voedt je hersenen, houdt de psychiater of psycholoog buiten de deur, je beleeft aan het maken heel veel plezier en als het mee zit ook nog veel waardering en bewondering. Als er dan kopers komen dan beschouw ik dat als het ultieme compliment. Men wil zelfs in de buidel tasten om jouw werk aan hun muur te hangen! Of jouw muziek of theaterspel te zien. Of jouw boek te kopen. Is dat niet motiverend?

Middelen

Als je het alleen maar over geld hebt, waar je meent recht op te hebben als kunstenaar, dan moet je ook eens het volgende bedenken. Hoeveel mensen voetballen er niet of bedrijven een andere sport? Of doen iets anders waar hun hart ligt? Zonder betaling, maar het kost hen wel geld. En ze hebben er plezier in. Er zijn er slechts enkelen die goed betaald worden. Zo kan ik van alles opnoemen wat iemand doet omdat hij vindt dat hij dat moet doen. Leuke dingen, maar ook nare dingen. We hebben niet altijd de keuze, soms komt het gewoon op ons pad. Waar we wel de keuze in hebben is, hoe gaan we ermee om. Hoe zit dat met mensen die werkeloos worden? Of helemaal de plank misslaan in het leven? Roepen die ook om subsidie? Ja, nu worden er vast een aantal mensen boos en gaan over nuances beginnen. Ik zeg waardeer je talent, je passie, stop met klagen. Stop met jezelf op een negatieve manier in de kijker zetten. Zonde van je energie. Zoek de zonnige kant van het leven. Art colors life. Die vindt je niet in het steeds invullen van subsidie-aanvragen en ook niet in jezelf steeds op een onwaardige manier voor het voetlicht zetten.

Een baan naast het maken van kunst

Bijna alle kunstenaars die ik ken hebben een of meer banen naast het maken van hun kunst. Ze geven les of doen iets anders. Natuurlijk is het mooi als dit niet nodig is. Zelf had ik er altijd diverse banen naast, part-time, maar later een full-time kantoorbaan, waar ik lange tijd veel plezier in had. Ik heb nooit om één cent subsidie gevraagd. (Voor degenen die het over het hoofd zien: subsidie wordt opgebracht door de belastingbetaler). Mijn vrijheid en mijn zelfrespect zijn me veel te lief. Ook heeft het voordelen om met een been in het bedrijfsleven te staan en met de andere in de kunstwereld. Mijn passie voor mijn kunst is er nooit minder om geworden, ondanks het feit dat veel kunstenaarcollega’s me door mijn baan niet voor vol aan zagen. Wel had ik het veel drukker daardoor. Ik moest woekeren met mijn tijd en in het weekend, op zondag, galeriedienst doen omdat ik door de week werkte. Ook werd er tegen mij gezegd als er een aankoopronde was: doe jij maar niet mee, want jij ben rijk. Is dat leuk? Nee, zeker niet. Maar voor mij geen reden om het anders te doen. Natuurlijk, ook in mijn atelier staat het nodige dat ik heb gemaakt. Fijn als er een koper voor komt, maar komt die niet dan blijf ik gewoon schilderen. Want ik doe het in de eerste plaats voor mezelf. Het is mijn manier van leven, mijn passie zou je kunnen zeggen. En wat is er mooier dan dat? Om met Monty Pyton te spreken: Take a look a the bright side of life, todo todoodiedoodiedoo.

Wil het het artikel van de NRC lezen, hier is de link: https://www.nrc.nl/nieuws/2016/11/16/kunstenaar-met-bijbaan-5280067-a1532174

En laat je vooral niet demotiveren, want wat is een leven zonder kunst?

Ik heb veel prijzen gewonnen en veel waardering geoogst in binnen- en buitenland. Mijn werk is te vinden in veel particuliere collecties.  Mijn vrije werk, maar ook opdrachten. Ik sta in verschillende boeken. TV, radio, kranten en tijdschriften hebben aandacht aan mijn werk besteed. Dat is beloning voor mijn harde werken.

As the sun colours flowers, so art colours life. Zoals de zon de bloemen kleurt, zo kleurt kunst het leven. En de zon schijnt nog altijd gratis voor ons allemaal. Hoera! Zonder dat vergaat de wereld.

 

wpadmin

Mythologie is vaak de bron van inspiratie. Ik probeer het goddelijke en het menselijke te verenigen in mijn schilderijen. Paarden en andere dieren, maar ook groente en fruit vindt u terug in mijn schilderijen. Portretten maak ik in opdracht. Regelmatig neem ik deel aan exposities nationaal en internationaal en heb vele prijzen gewonnen. Mijn werk is gepubliceerd in diverse uitgaven en aangekocht in binnen- en buitenland.

Geef een reactie